กรุณาดูหนังเรื่องนี้ให้จบก่อนแล้วค่อยมาอ่านข้อความด้านล่างนี้
(หากไม่ทำตามคุณจะเสียอรรถรสในการดูหนังเรื่องนี้อย่างมาก)
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
The Mist ในมุมมองของผมมันได้ทำหน้าที่เสมือนกระจกเงาสะท้อนตัวตนของพวกเราออกมา โดยตลอดทั้งเรื่องตัวหนังจะคอยตั้งคำถามมากมายเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์ให้ผู้ชมต้องขบคิดตามไปด้วยโดยไม่รู้ตัว...
- การทะเลาะเบาะแว้งของเพื่อนบ้านเรือนเคียงในตอนต้นที่กลับมาช่วยเหลือกันเมื่อเกิดภัยพิบัติ...สร้างคำถามที่ว่ามีบ้างไหมที่เราไม่ชอบหรือเกลียดขี้หน้าผู้อื่นโดยไม่มีเหตุผล
- ฉากที่ช่างซ่อมบำรุงยืนยันที่จะออกไปข้างนอกเพื่อซ่อมเครื่องปั่นไฟจนทำให้เกิดการสูญเสียชีวิต 1 ชีวิต...สร้างคำถามที่ว่าเคยไหมที่เรายึดมั่นกับอัตตาของตนเองมากเกินไปจนอาจนำมาซึ่งความผิดพลาด
- ฉากที่ทนายผิวดำไม่ยอมฟังคำเตือนของพระเอกว่ามีสัตว์ประหลาดในหมอก คิดว่าเป็นเรื่องกลั่นแกล้งเล่นตลก แล้วตัดสินใจชัชวนคนอื่น ๆ ออกจากซุปเปอร์เพื่อเดินกลับบ้าน ซึ่งนอกจากพวกเขาแล้วไม่มีใครรู้ว่าได้เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา...สร้างคำถามที่ว่าเคยไหมที่เราตัดสินสิ่งต่าง ๆ ด้วยอคติและความรู้สึกในอดีตมากกว่าเหตุและผลในปัจจุบัน
- ฉากที่ผู้หญิงผมสั้นต้องการกลับบ้านไปหาลูก ๆ ของเธอ เธอร้องขอเพื่อนร่วมทางไปด้วย แต่หาได้มีใครสนใจไม่ เธอได้สาปแช่งทุกคนในที่แห่งนี้ให้มีอันเป็นไป...แสดงถึงความเห็นแก่ตัว ความกลัวในสิ่งที่ไม่รู้ และความรักของแม่ต่อลูกไปพร้อม ๆ กัน ผมมองว่าฉากนี้ผู้หญิงผมสั้นเองก็เห็นแก่ตัวไม่น้อย ไม่สิ...อาจจะมากกว่าคนอื่น ๆ ด้วยซ้ำ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมในตอนจบเธอถึงเป็นผู้หนึ่งในผู้รอดชีวิต หรือหนังต้องการจะบอกว่า "ตราบใดมีรักย่อมมีหวัง"
- การที่ออลลี พนักงานอ้วยเตี้ย ใส่แว่น หัวล้านดูท่าทางไร้น้ำยา แท้จริงเป็นคนที่พึ่งพาได้ และเป็นถึงแชมป์ยิงปืน...ก่อคำถามที่ว่าจริงหรือไม่ที่บ่อยครั้งมนุษย์เราก็มักที่จะเชื่อภาพลักษณ์ภายนอกที่เห็นได้ด้วยตามากกว่าตัวตนจริง ๆ ที่เราสามารถสัมผัสได้ด้วยหัวใจ
- การที่ผึ้งปีศาจไม่ทำอะไรป้าคาโมดี้ อาจเป็นเพราะเธอศรัทธาในพระเจ้า แต่หากมองในหลักธรรมชาติ อาจเป็นเพราะว่าเธออยู่นิ่ง ๆ ไม่รบกวน ไม่ต่อต้านและปล่อยพวกมันตามธรรมชาติ และนี่คือคำถามที่ว่า...แท้จริงแล้วมนุษย์เองหรือเปล่าที่เป็นสิ่งแปลกปลอม และขัดแย้งกับสิ่งอื่น ๆ ในธรรมชาติ
- ฉากที่คนในซุปเปอร์กว่า 90% กลายเป็นสาวกป้าคาโมดี้...บอกถึงประเด็นความเปราะบางของจิตใจมนุษย์ ที่ต่อให้มีการพัฒนาทางด้านวิทยาศาสตร์เพียงใด มนุษย์เราก็ยังคงต้องการที่พึ่งพิงทางจิตใจ และเมื่อใดที่จิตใจมนุษย์เต็มไปด้วยความไม่รู้ ความหวาดกลัว มันจะทำให้มนุษย์เป็นสัตว์ที่อ่อนแอและถูกชักจูงได้โดยง่ายเช่นกัน
- ฉากน่าเศร้าของทหารหนุ่มที่ถูกกระทำทารุณไม่สมกับสิ่งที่มนุษย์พึงกระทำกับมนุษย์...ตอกย้ำถึงความเห็นแก่ตัวของพวกเราที่ชอบหา "แพะ" รับบาปในทุก ๆ เรื่อง ทั้งยังตั้งคำถามที่น่าหวาดหวั่นได้ว่า "โดยพื้นฐานแล้วมนุษย์เป็นคนดี" นั้นจริงหรือ
- ฉากสุดท้ายของเสียงปืน 4 นัด กับการรอดชีวิตของพระเอก เหมือนจะเป็นฉากจบตลกร้ายที่ทรมานใจคนดู แต่นี่คือการกระตุ้นเตือนให้พวกเราไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคต่าง ๆ ที่เข้ามาในชีวิต เพราะสิ่งนี้นี่เองที่ทำให้มนุษย์ก้าวมาถึงปัจจุบันได้ และทำให้เราได้คิดว่าจริง ๆ แล้วไม่มี "ที่สุด" ของการพยายามก็ได้
และสุดท้าย...ความรู้สึกร่วมระหว่างดูหนังของคนทั้งโรงแสดงให้เห็นว่าหนังเรื่องนี้มัน "จี๊ด" จริง ๆ ครับ
เนื่องจากเรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งในหลาย ๆ เรื่องที่ผมชอบมากโดยเฉพาะตอนจบอยากให้ทุกคนได้ดู จึงอยากจะฝากข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้ไว้ด้วย ขอบคุณมากครับ ที่ติดตาม
joMvpHD.com
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น